Szafa Gra

Jeżeli jesteście fanami soft rocka z przełomu lat 60. i 70., to oprócz wczorajszej pozycji, mam dla was dzisiaj jeszcze jedną płytę. Dzisiejsza propozycja jest… można to określić, bardzo ortodoksyjna w pozostaniu wiernym temu brzmieniu.

Mieliśmy indie-folk z lat 2000., w tej odsłonie nowoczesnej można rzec - tym razem mam dla was albumy, które uderzają w nuty soft-rockowe, pop-rockowe, z przełomu lat 60. i 70. Jeżeli lubicie Fleetwood Mac, to ten album kieruje do was.

Kontynuujemy nasz leśny cykl w programie “Szafa Gra”. Dzisiaj w kontraście do wczorajszego, skromnego albumu, mam dla was coś, co ma o wiele szersze instrumentarium. A skoro szerszy zakres brzmień, to i szersze zastosowanie. Dzisiejszy krążek jest dla tych, którzy jeszcze dziś wyjeżdżają z miasta, albo jadą do jakiejś malowniczej, małej miejscowości.

Układając selekcję albumów na ten tydzień miałem w głowie las. Wyjazd pod namiot, aby zaczerpnąć świeżego powietrza, z dala od ludzkości, upiec sobie kiełbaski nad ogniskiem i może okazjonalnie zwiedzić jakieś doliny, łąki. Jeżeli zabieracie ze sobą jakiś sprzęt audio, albo chcecie coś może na gitarze zagrać, to mam tutaj dla was parę propozycji. Na początek coś ze Szwecji.

Nasz kolejny tydzień w tym programie kończymy kolejnym tanecznym akcentem. Dzisiaj serwuje wam album, który jest bardzo mocno skąpany w brzmieniach R&B, Disco, Funk, ale tutaj dominuje przede wszystkim charakterystyczny afrobeat, który usłyszycie w każdym fragmencie.

Kontynuujemy naszą selekcję albumów, które można spokojnie odpalić latem na blokowisku. Z abstrakcyjnych brzmień brytyjskiego podziemia przenosimy się w skrajnie odmienne rejony - do skąpanej słońcem i przebojami Francji. Pora na jeden z najpopularniejszych albumów tamtejszej sceny od duetu, który stał się niemałym fenomenem.

Już dużo płyt z Wielkiej Brytanii przewinęło się przez ten program i dzisiaj jest nie inaczej. Aczkolwiek tym razem z salonów przenosimy się między bloki, bo mam tutaj kolejny mixtape, kolejną składankę z kawałkami, które wymykają się jakimkolwiek ramom. Ni to pop, ni to rap, takie pomieszanie z poplątaniem.

Dzień polarny - zjawisko występujące w miejscach położonych za kołem podbiegunowym, gdzie słońce świeci przez cały dzień, nie schodzi ono poniżej horyzontu. Można tego doświadczyć w północnych rejonach Skandynawii i takie zjawisko nazywane jest też północnym słońcem. Tak więc co pasuje bardziej do letniej aury niż album o niekończącym się słońcu?

W kolejnym tygodniu pozwoliłem sobie powrócić do nowszych krążków, a zaczniemy od mixtape’u brytyjskiej artystki, która wydaje się rozwijać swoją karierę w błyskawicznym tempie, pomimo obaw, że skończy jako artystka jednego przeboju z TikToka.

Przykład Oasis pokazał, że pomimo napiętych relacji między braćmi, można uzyskać świetny album. Ale przy dzisiejszych bohaterach, Gallagherowie to jeszcze nic. Tutaj doszło do takich rozłamów, że do dziś wiele osób się zastanawia, jakim cudem taki skład stworzył prawdopodobnie jeden z najlepszych albumów wszechczasów.

Powracamy do lat 90. w naszym wakacyjnym programie. Powracamy też do Wielkiej Brytanii, z której w tamtej dekadzie wyszło mnóstwo fantastycznych i wpływowych płyt. Dzisiaj mamy album, który można śmiało nazwać perłą w koronie brytyjskiej muzyki, brytyjskiej popkultury. Kulminacją, coś jak Avengers: Endgame. Ten album na zawsze usytuował jego autorów jako królów Britpopu.

Dobra, trochę trzeba się odgrzebać z tej melancholii i tajemniczości trip hopu. Pora przegonić nieco te chmury, chociaż no ponownie muszę przyznać, że ten album najlepiej pasuje wieczorem. A już najlepiej, jadąc przez jakieś miasto skąpane w neonach w starym aucie. Ja w ogóle myślałem ostatnio, żeby zrobić sobie prawo jazdy tylko po to, by kupić sobie jakiegoś starocia. Wtedy na pewno słuchałbym tego albumu.

Wczoraj zaserwowałem wam jeden z najważniejszych albumów lat 90. - zwłaszcza dla sceny trip-hopowej. Dzisiaj pora na drugi najbardziej znany krążek z tego gatunku, też będzie pasował do spędzenia pochmurnego dnia w mieszkaniu, aczkolwiek ja najbardziej lubię go odpalić w trasie. Polecam tutaj ten album w szczególności, jeżeli macie audiofilski sprzęt, chociaż wtedy pewnie już doskonale znacie ten album.

Ostatnio pogoda nas nie rozpieszczała. Temperatury bardziej wczesno-jesienne niż letnie. Tak ze skrajności w skrajność można rzec, bo mieliśmy wcześniej rekordowe upały, które skłaniały człowieka do siedzenia cały dzień w prywatnym basenie - jeżeli takowy się posiada oczywiście. Natomiast ta pogoda, to bardziej mnie skłaniała do odpalenia lampek, świeczek, rozpalenia palo santo i zamknięcia się w domu. Na początek tygodnia mam dla was dwie płyty na taką aurę, dzisiaj propozycja dla domatorów, lubiących patrzeć się w cieknące po oknie krople deszczu.

Ten tydzień zaczęliśmy od Underscores, która z surowych, nieprzystępnych brzmień ciężkiej elektroniki i rocka poszła w bardziej wypolerowane kompozycje, inspirowane popem. Tak więc w ramach kontrastu kończymy ten tydzień albumem od artystki, która od wykalkulowanych, popowych rytmów przeszła do czegoś, co można porównać do cięcia metalu piłą łańcuchową w środku nocy.